praca wideo 7’32”
„Refleksy subtelności” to wideo-traktat o stopniowym uczeniu się czułości wobec siebie. Praca wideo staje się wizualną medytacją, która — poprzez kontakt z naturą i zanurzenie w ciszy — opowiada o procesie odzyskiwania łagodności i wewnętrznej harmonii. Ucieczka od zgiełku współczesności jest tu punktem wyjścia do subtelnej refleksji nad tym, jak być bliżej siebie — nie przez izolację, lecz przez głębsze połączenie ze światem, z żywiołami: ziemią, powietrzem i wodą.
Ciało nie zajmuje tu centralnej pozycji – staje się częścią szerszej całości, organicznie wpisując się w rytmy przyrody. Poprzez powolne gesty i uważność, wideo bada możliwość odnalezienia ukojenia i duchowego ugruntowania — także jako formy delikatnego samouzdrawiania.
Inspirowana kinem Tarkowskiego praca operuje kontemplacyjnym rytmem, który prowadzi widza przez ciche momenty introspekcji. Obrazy, przesycone czułością i spokojem, towarzyszą emocjonalnemu pejzażowi wiersza Zuzanny Ginczanki „Wyjaśnienie na marginesie”, pogłębiając temat osobistego odrodzenia i budowania relacji z samym sobą na nowo.
To opowieść o powolnym uczeniu się miłości do siebie — poprzez obecność, kontakt z naturą i akceptację własnej kruchości.
„Nie powstałam
z prochu,
nie obrócę się
w proch.
Nie zstąpiłam
z nieba
i nie wrócę do nieba.
Jestem sama niebem
tak jak szklisty strop.
Jestem sama ziemią
tak jak rodna gleba.
Nie uciekłam
znikąd
i nie wrócę
tam.
Oprócz samej siebie nie znam innej dali.
W wzdętym płucu wiatru
i w zwapnieniu skał
muszę
siebie
tutaj
rozproszoną
znaleźć.”
Źródło: Zuzanna Ginczanka, „O centaurach”, Warszawa 1936
Scenariusz i reżyseria: Stefania M. Jankowiak
Występują: Stefania M. Jankowiak, Sonia Samelczak, Dominika Żentel
Dźwięk i montaż: Stefania M. Jankowiak
Głosy: Stefania M. Jankowiak, Magdalena Staruch
Dyplom magisterski realizowany w Pracowni Studium Relacji Przestrzennych u dr hab. Marii Wrońskiej
Akademia Sztuk Pięknych im Eugeniusza Gepperta Wrocław 2024
