Instalacja składa się z kilkudziesięciu materiałowych laleczek. Miotanki opierają się na relacji pomiędzy materiałem a dotykiem, pomiędzy materią a przepływem. Inspirację można znaleźć w prostym geście dotknięcia kamienia, a ze starego prześcieradła stworzyć nowe duchy ochronne.
Praca obejmuje instalację z miotankami – lalkami inspirowanymi tradycyjnymi słowiańskimi motankami, przekazywanymi niegdyś od kobiet dla kobiet. W tej odsłonie pojawiają się jednak miotanki: istoty miotane z kąta w kąt, splątujące się z każdą osobą, która ich dotknie.
Wykonane z materiałów z drugiej ręki, odnalezionych na starym strychu. Główki laleczek są wypełnione suszonymi ziołami, co sprawia, że obiekty niosą w sobie gest powrotu do sztuki ludowej. Zioła zbierane w ubiegłe lato roztaczają w sobie zapach pól i powrotu do sielskości: mięta, rozmaryn, majeranek, krwawnik, liście malin, liście porzeczki, pokrzywa, kwiaty modraku, wrotycz, lawenda, tymianek. Każda z roślin ma właściwości działające kojąco na układ trawienny, lub w przypadku kobiet, silnie wpływający na układ rozrodczy.
Wrocław 2026
