Prowadzona jak senne wspomnienie, praca wideo jest opowieścią o tym, jak kojące bywa doświadczanie świata poprzez dotyk. Różnorodne struktury, temperatury i rozległości powierzchni uruchamiają dziecięcą ciekawość wobec rzeczywistości, jednocześnie wzbudzając spokój i cichą radość. Dotyk podróżuje, tworząc mapę różnorodnych doświadczeń sensorycznych, przywołujących proste, lecz istotne momenty.
W centrum znajdują się zwykłe gesty dłoni: subtelne, powtarzalne, uważne. To one stają się portalem, przenoszącym do innych światów: bardziej obecnych, wyciszonych, intrygujących.
Praca stawia pytanie o tempo współczesności – czy w nieustannym biegu znajdujemy chwilę, by naprawdę dotknąć otaczającej nas rzeczywistości? Na ile potrafimy zatrzymać się, by poczuć jej fakturę, temperaturę i ciężar?
Polska 2026
